Skip to content
VETERİNER HALK SAĞLIĞI ve TOPLUMSAL ÇALIŞMALAR DERNEĞİ

VETERİNER HALK SAĞLIĞI ve TOPLUMSAL ÇALIŞMALAR DERNEĞİ

Tek Tıp, Tek Sağlık

  • Hakkımızda
    • Dernek Kurucularımız
    • Tüzüğümüz
    • Kuruluş Bildirgesi
    • Yönetim Kurulu
    • Üyelik İşlemleri
  • Çalışmalarımız
    • Etkinlikler
    • Basın Açıklamalarımız
  • Bilgi Bankası
    • Mevzuat
    • Yayınlarımız
    • Bilimsel Makaleler
  • Tek Sağlık
    • Dünyada Tek Sağlık
    • Türkiye’de Tek Sağlık
    • Stratejik Eylem Planları
  • Bağlantılar
    • TVHB ve Odalar
    • Veteriner Fakülteleri
    • Dernekler
  • İletişim
  • Toggle search form

3 KASIM DÜNYA TEK SAĞLIK GÜNÜ

Posted on 3 Kasım 2026 By vhsd Yorum yok 3 KASIM DÜNYA TEK SAĞLIK GÜNÜ

Tek Sağlık ve Veteriner Halk Sağlığı: Ortak Tehditlere Ortak Çözümler

Nüfus artışı, kentleşme, küreselleşme, iklim değişikliği ve çevresel bozulma; insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığını etkileyen tehditleri giderek daha karmaşık hâle getiriyor. Bu sorunlar tek bir meslek grubunun veya sektörün çabasıyla çözülemez.

Tek Sağlık yaklaşımı, insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığının birbirine bağlı olduğunu kabul eder; ortak tehditlerin disiplinler arası iş birliği, koordinasyon ve bütüncül politikalarla ele alınmasını öngörür. Her yıl 3 Kasım’da kutlanan Dünya Tek Sağlık Günü de bu bağlantılara dikkat çekmek ve ortak çalışmaları görünür kılmak için önemli bir farkındalık fırsatıdır.

Ortak sağlık tehditleri, ortak sorumluluk gerektiriyor

Zoonotik hastalıklar, gıda kaynaklı enfeksiyonlar, antimikrobiyal direnç, vektör kaynaklı hastalıklar, çevre kirliliği ve iklim değişikliğinin etkileri; insan, hayvan ve çevre arasındaki etkileşimin somut örnekleridir. Hayvan hastalıkları insan sağlığını tehdit edebilir; çevresel değişimler hastalık etkenleri ile vektörlerin dağılımını değiştirebilir; gıda üretimindeki hijyen eksiklikleri salgınlara, tarımsal kimyasalların yanlış kullanımı ise gıda zinciri ve ekosistemlerde risklere yol açabilir.

Bu nedenle yalnızca ortaya çıkan hastalıklara müdahale etmek yeterli değildir. Risklerin önceden belirlenmesi, izlenmesi ve önlenmesi; erken uyarı sistemlerinin geliştirilmesi ve ilgili sektörlerin eşgüdüm içinde çalışması gerekir.

TEK SAĞLIK YAKLAŞIMININ BAŞLICA UYGULAMA ALANLARI

Tek Sağlık yaklaşımı; insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı arasındaki karşılıklı etkileşimi esas alarak, farklı sektör ve disiplinlerin ortak çalışmalarını gerektirir. Bu yaklaşım; zoonotik hastalıkların önlenmesinden gıda güvenliğine, antimikrobiyal dirençle mücadeleden bitki sağlığının korunmasına ve çevresel risklerin yönetimine kadar pek çok alanda uygulama olanağı bulur.

Bitki sağlığı, pestisitler ve yem güvenliği

Bitki koruma ürünlerinin yanlış veya aşırı kullanımı; bitkisel gıdalarda kalıntıya, toprak ve su kirliliğine, biyolojik çeşitliliğin zarar görmesine neden olabilir. Pestisit kalıntıları bulaşık yemler ve çevresel temas yoluyla hayvanlara ulaşabilir; bazı maddeler hayvansal dokularda birikebilir veya süt ve yumurta gibi ürünlere geçebilir. Bu nedenle izleme ve kontrol, bitkisel üretimden yem zincirine ve hayvansal gıdalara kadar bütün süreci kapsamalıdır. Entegre zararlı yönetimi ile biyolojik ve biyoteknik mücadele yöntemleri de yaygınlaştırılmalıdır.

Gıda güvenliği ve veteriner halk sağlığı

Gıda güvenliği, son ürünün denetlenmesiyle sınırlı değildir; hayvan ve bitki sağlığı, yem güvenliği, üretim hijyeni, gıda işletmelerinin kontrolü ve tüketicinin bilgilendirilmesi üretim zincirinin bütününde ele alınmalıdır. Veteriner halk sağlığı; zoonozların önlenmesi, hayvansal gıda güvenliği, yem kaynaklı risklerin yönetimi ve antimikrobiyal dirençle mücadele bakımından temel bir toplum sağlığı alanıdır. Veteriner hekimler bu süreçlerde önemli görev ve sorumluluklar üstlenir.

Antimikrobiyal dirençle ortak mücadele

Antimikrobiyal direnç; insan, hayvan ve çevre sağlığını, dolayısıyla gıda sistemlerini de etkileyen küresel bir sorundur. Gereksiz ve yanlış kullanım dirençli mikroorganizmaların gelişimini ve yayılımını hızlandırabilir. Akılcı kullanım, enfeksiyonların önlenmesi, direnç izlemi, biyogüvenlik ve bilimsel veri paylaşımı insan, hayvan ve çevre sağlığı alanlarının ortak çalışmasını gerektirir.

İklim değişikliği, çevre ve yerel yönetimler

İklim değişikliği, su ve toprak kaynaklarındaki bozulma, kirlilik ve biyolojik çeşitlilik kaybı; hastalık etkenlerinin ve vektörlerin dağılımından güvenli suya ve gıda üretimine kadar birçok alanı etkiler. Bu riskler ortak izleme ve erken uyarı mekanizmalarıyla değerlendirilmelidir. Belediyeler de çevre sağlığı, atık yönetimi, vektörlerle mücadele, sahipsiz hayvanlara yönelik hizmetler ve gıda işletmelerinin denetimi gibi görevleri nedeniyle Tek Sağlık uygulamalarında önemli bir yere sahiptir.

TÜRKİYE’DE MEVCUT DURUM

Bitki sağlığı, pestisit yönetimi ve yem güvenliği

Bitki koruma ürünlerinin kullanımının izlenmesi ve kontrolü amacıyla B-Reçete uygulaması 1 Temmuz 2026 itibarıyla ülke genelinde başlatılmıştır. Sistem kapsamında reçete, satış ve uygulama bilgilerinin elektronik ortamda kaydedilmesi ve izlenebilirliğin sağlanması hedeflenmektedir. Bakanlık tarafından uygulamaya ilişkin bilgilendirme ve eğitim çalışmaları da yürütülmektedir. Bununla birlikte, kayıtların doğruluğunun nasıl denetlendiği, uygulama verilerinin hasat öncesi pestisit denetimleri ve kalıntı analizleriyle ne ölçüde ilişkilendirildiği ve sonuçların kamuoyuyla nasıl paylaşıldığı, sistemin etkinliğinin değerlendirilmesi açısından önem taşımaktadır.

Gıda güvenliği, veteriner halk sağlığı ve zoonotik hastalıklar

Türkiye’de hayvan hastalıklarının kontrolü, zoonotik hastalıkların izlenmesi, yem ve hayvansal gıda güvenliği ile gıda kaynaklı risklerin denetimi, başta Tarım ve Orman Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığı olmak üzere ilgili kamu kurumlarının görev ve sorumlulukları kapsamında yürütülmektedir. Bu alanlarda hastalık bildirimleri, sürveyans çalışmaları, resmî kontroller ve risk değerlendirmelerine yönelik faaliyetler bulunmaktadır.

Bununla birlikte, insan ve hayvan sağlığı ile gıda güvenliği alanlarında yürütülen çalışmaların ortak bir Tek Sağlık çerçevesinde ne ölçüde bütünleştirildiği; kurumlar arası veri paylaşımı, ortak risk değerlendirmesi ve eşgüdümlü müdahale bakımından değerlendirilmesi gereken bir konudur. Veteriner halk sağlığı hizmetlerinin kurumsal yapılanması, insan kaynağı ve teknik kapasitesi ile veteriner hekimlerin ilgili politika ve karar alma süreçlerindeki konumu da bu açıdan önem taşımaktadır.

Antimikrobiyal dirençle mücadele

Türkiye’de 2026–2030 dönemini kapsayan Antimikrobiyal Direnç ile Mücadele Ulusal Eylem Planı’nın yayımlanması, Tek Sağlık yaklaşımının bu alanda somut bir politika çerçevesine dönüştürülmesi bakımından önemli bir gelişmedir. Plan; insan, hayvan ve bitki sağlığında akılcı antimikrobiyal kullanımını, sürveyans sistemlerinin güçlendirilmesini ve çevresel yayılımın sınırlandırılmasını kapsamaktadır.

Planın etkili biçimde uygulanması; kurumlar arası koordinasyonun, düzenli izlemenin, bilimsel veri paylaşımının ve sonuç değerlendirmesinin süreklilik kazanmasını gerektirmektedir. Veteriner halk sağlığı, hayvanlarda akılcı antimikrobiyal kullanımının yaygınlaştırılması ve gıda zinciri üzerinden oluşabilecek risklerin azaltılması bakımından bu mücadelenin temel bileşenlerinden biridir.

İklim değişikliği ve çevre sağlığı

Türkiye’de iklim değişikliğinin etkilerinin azaltılması ve çevresel risklerin yönetilmesine yönelik çalışmalar, başta Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı olmak üzere ilgili kamu kurumları tarafından yürütülmektedir. İklim değişikliğine uyum, su kaynaklarının korunması, biyolojik çeşitliliğin sürdürülmesi, hava ve su kirliliğinin kontrolü ile atık yönetimi bu çalışmaların başlıca konuları arasındadır. Tarım, hayvancılık ve halk sağlığı alanlarında da iklim değişikliğinin etkilerine yönelik çalışmalar yapılmaktadır. Ancak iklim değişikliğinin insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı üzerindeki ortak etkilerinin Tek Sağlık çerçevesinde bütüncül biçimde değerlendirilmesi ve farklı sektörlerde yürütülen çalışmaların ilişkilendirilmesi gerekmektedir.

Yerel yönetimlerde Tek Sağlık uygulamaları

Türkiye’de belediyeler; çevre sağlığı, atık yönetimi, vektörlerle mücadele, sahipsiz hayvanlara yönelik hizmetler, gıda işletmelerinin ruhsatlandırılması ve denetlenmesi ile yerel çevre düzenlemeleri gibi alanlarda çeşitli görev ve sorumluluklar üstlenmektedir. Bu hizmetler belediyelerin ilgili birimleri tarafından yürütülmekte; bazı yerel yönetimler üniversiteler, meslek kuruluşları ve sivil toplum örgütleriyle iş birliği yapmaktadır. Bununla birlikte, bu faaliyetlerin insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığını birlikte ele alan bütünleşik bir Tek Sağlık programı kapsamında yürütülmesi yaygın ve kurumsallaşmış bir uygulama niteliğinde değildir. Ortak risk değerlendirmesi, veri paylaşımı ve eşgüdümlü çalışma mekanizmalarının geliştirilmesi bu açıdan önem taşımaktadır.

IV. Tarım Orman Şûrası kararları ve mevcut gelişmeler

IV. Tarım Orman Şûrası Sonuç Bildirgesi’nin 24. maddesinde, Tek Sağlık yaklaşımı çerçevesinde gıdalardaki antibiyotik ve pestisit kalıntılarının önlenmesi için çok disiplinli mücadele yürütülmesi; ulusal Tek Sağlık politika ve stratejileri için mevzuat ve altyapı çalışmalarının yapılması; ilgili paydaşların katılımıyla Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu oluşturulması ve eğitimlerin yaygınlaştırılması önerilmiştir.

Sonuç Bildirgesi’nin yayımlanmasının üzerinden bir yılı aşkın süre geçmiştir. Bu dönemde Türkiye Zoonotik Hastalıklar Millî Komitesi toplantısında Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu oluşturulmasına yönelik çalışmalar ele alınmış ve zoonotik hastalıklar eylem planının Tek Sağlık yaklaşımı doğrultusunda güncellenmesi kararlaştırılmıştır. Ayrıca 2026–2030 Antimikrobiyal Direnç ile Mücadele Ulusal Eylem Planı yayımlanmış; B-Reçete uygulaması 1 Temmuz 2026 itibarıyla ülke genelinde başlatılmıştır.

Bu gelişmeler önemlidir. Bununla birlikte, kamuya açık resmî kaynaklarda Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu’nun resmen oluşturulduğunu ve bütüncül bir Tek Sağlık Ulusal Eylem Planı’nın yayımlandığını doğrulayan yeterli bilgi bulunmamaktadır. Şûra kararlarının hangi aşamada olduğu, hangi çalışmaların tamamlandığı ve hangi hedeflerin henüz uygulamaya geçirilmediği kamuoyuyla paylaşılmalıdır.

ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Bitki sağlığı, pestisit yönetimi ve yem güvenliği

B-Reçete uygulaması etkin biçimde yürütülmeli; reçete, satış ve uygulama kayıtlarının doğruluğu denetlenmeli, uygulama verileri hasat öncesi pestisit denetimleri ve kalıntı analizleriyle birlikte değerlendirilmelidir. Denetimler etkin biçimde sürdürülmeli, üreticilere doğru ve güvenli uygulamalar konusunda bilgilendirme ve eğitim desteği sağlanmalıdır. Uygulama sonuçları, denetim bulguları ve kalıntı analizleri düzenli, anlaşılabilir ve kamuoyunun değerlendirmesine açık biçimde paylaşılmalıdır. Bitkisel üretimden yem zincirine ve hayvansal gıdalara uzanan risk temelli izleme geliştirilmeli; entegre zararlı yönetimi, biyolojik ve biyoteknik mücadele yöntemleri ile kimyasal mücadele ihtiyacını azaltan uygulamalar yaygınlaştırılmalıdır.

Gıda güvenliği, veteriner halk sağlığı ve zoonotik hastalıklar

Zoonotik hastalıklar, gıda kaynaklı tehlikeler ve yem güvenliği riskleri için ortak sürveyans, erken uyarı ve müdahale mekanizmaları geliştirilmelidir. Gıdanın üretiminden tüketimine kadar uzanan süreçte hayvan ve bitki sağlığı, üretim hijyeni, resmî kontroller ve çevresel riskler birlikte değerlendirilmelidir. Veteriner halk sağlığı hizmetleri güçlendirilmeli; koruyucu veteriner hekimlik yaygınlaştırılmalı ve veteriner hekimlerin karar alma süreçlerine etkin katılımı sağlanmalıdır.

Antimikrobiyal dirençle mücadele

2026–2030 Antimikrobiyal Direnç ile Mücadele Ulusal Eylem Planı, insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı alanlarında görev yapan kurumların eşgüdümüyle uygulanmalıdır. Akılcı antimikrobiyal kullanımının yaygınlaştırılması, direnç gelişiminin ve yayılımının izlenmesi, bilimsel verilerin paylaşılması ve uygulama sonuçlarının düzenli olarak değerlendirilmesi sağlanmalıdır.

İklim değişikliği ve çevre sağlığı

İklim değişikliğinin insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı üzerindeki etkileri birlikte değerlendirilmelidir. Sıcak hava dalgaları, kuraklık, sel ve diğer aşırı hava olayları, su kaynakları üzerindeki baskı ve vektörlerin dağılımındaki değişiklikler gibi riskler için iklim duyarlı izleme ve erken uyarı mekanizmaları geliştirilmelidir. İklim değişikliğine uyum ve çevresel risklerin azaltılmasına yönelik planlarda halk sağlığı, hayvan sağlığı, bitki sağlığı ve ekosistem üzerindeki etkiler ortak risk değerlendirmeleriyle ele alınmalı; ilgili kurumların verileri ve uygulamaları eşgüdüm içinde değerlendirilmelidir.

Yerel yönetimlerde Tek Sağlık uygulamaları

Belediyelerde çevre sağlığı, veteriner hizmetleri, gıda denetimi, atık yönetimi ve vektörlerle mücadele gibi görev alanları arasında düzenli koordinasyon sağlanmalıdır. Belediyeler ile merkezi idarenin taşra teşkilatı, üniversiteler ve meslek örgütlerinin katılımıyla yerel Tek Sağlık çalışma mekanizmaları oluşturulmalı; bölgesel risk haritaları ve önceliklendirilmiş yerel eylem planları hazırlanmalıdır. Bu süreçlerde veteriner hekimler ile ilgili diğer uzmanlık alanlarının planlama ve karar alma mekanizmalarına katılımı güvence altına alınmalı; uygulamalar ölçülebilir göstergelerle izlenerek sonuçları kamuoyuyla paylaşılmalıdır.

KURUMSAL YAPILANMA VE ULUSAL KOORDİNASYON

Tek Sağlık yaklaşımı ulusal politika olarak benimsenmeli; insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığı alanlarındaki kurumların görev ve sorumluluklarını tanımlayan, sürekli çalışan ve ilgili bütün paydaşları kapsayan bir Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu oluşturulmalıdır.

Ölçülebilir hedefler, sorumlu kurumlar, uygulama takvimi ve kaynakları içeren Tek Sağlık Ulusal Eylem Planı hazırlanmalı; uygulamalar ortak göstergeler üzerinden izlenmeli ve sonuçlar düzenli olarak kamuoyuyla paylaşılmalıdır.

Bağımsız resmî veteriner otoritesi kurulmalıdır

Tek Sağlık yaklaşımının etkili biçimde uygulanabilmesi için veteriner hekimliği alanındaki kamu hizmetlerinin kurumsal bütünlüğü, mesleki uzmanlığı ve karar alma süreçlerindeki etkinliği güçlendirilmelidir.

Veteriner hekimliği hizmetleri; hayvan sağlığının korunması ve hayvan hastalıklarıyla mücadele, zoonotik hastalıkların önlenmesi, veteriner halk sağlığı, hayvan refahı, gıda güvenliği, hayvansal ürünlerin denetimi ve kontrolü ile veteriner hekimliği mesleğinin görev ve sorumluluk alanına giren diğer hizmetleri kapsamaktadır. Bu alanlar birbirleriyle doğrudan ilişkili olup insan, hayvan, bitki ve çevre sağlığını birlikte gözeten Tek Sağlık yaklaşımının temel bileşenlerindendir.

Bu nedenle veteriner hekimliği alanındaki tüm kamusal görev ve sorumlulukları kapsayan, idari ve işlevsel açıdan bağımsız, bilimsel ve mesleki uzmanlığı esas alan bir resmî veteriner otoritesi kurulmalıdır. Bu otorite; veteriner hizmetlerinin bütüncül bir anlayışla planlanmasını, yürütülmesini ve denetlenmesini sağlamalı; ilgili alanlarda politika geliştirme, mevzuat oluşturma, risk değerlendirmesi, resmî kontrol ve uygulama kapasitesini güçlendirmelidir.

Bağımsız resmî veteriner otoritesi, insan sağlığı, bitki sağlığı ve çevre sağlığından ayrı veya bunlarla rekabet eden bir yapılanma olarak düşünülmemelidir. Aksine, veteriner hekimliği alanında güçlü ve yetkin bir kurumsal kapasite oluşturarak Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu ve ilgili diğer kurumlarla eşgüdüm içinde çalışmalıdır. Böylece veteriner hekimliği hizmetlerinin kendi uzmanlık alanındaki etkinliği artırılırken Tek Sağlık yaklaşımının gerektirdiği sektörler arası iş birliği de kurumsal güvenceye kavuşturulmalıdır.

Dünya Tek Sağlık Günü’nde çağrımız

Veteriner Halk Sağlığı Derneği olarak;

  • Tarım Orman Şûrası’nın Tek Sağlık konusundaki kararlarının uygulama durumunun kamuoyuyla paylaşılmasını,
  • Ulusal Tek Sağlık Koordinasyon Kurulu’nun oluşturulmasını ve ilgili bütün paydaşların sürece katılmasını,
  • Ölçülebilir hedefler, sorumlu kurumlar, uygulama takvimi ve kaynakları içeren Tek Sağlık Ulusal Eylem Planı hazırlanmasını,
  • Bağımsız Resmî Veteriner Otoritesinin kurulmasını ve veteriner hekimliği alanındaki kamusal görev ve sorumlulukların bütüncül, yetkin ve etkili bir kurumsal yapı içinde yürütülmesini,
  • Veteriner halk sağlığı hizmetlerinin geliştirilmesini ve koruyucu veteriner hekimliğin yaygınlaştırılmasını,
  • Zoonotik hastalıklar, antimikrobiyal direnç, gıda güvenliği, yem güvenliği ve çevresel riskler için bütünleşik izleme ve erken uyarı sistemlerinin geliştirilmesini,
  • Bitki sağlığı ve pestisit yönetiminin insan, hayvan, yem, gıda ve çevre sağlığıyla birlikte ele alınmasını,
  • B-Reçete ve kalıntı izleme uygulamalarının etkin biçimde yürütülmesini; entegre zararlı yönetimi ve kimyasal mücadeleye alternatif yöntemlerin yaygınlaştırılmasını,
  • Yerel yönetimlerin Tek Sağlık uygulamalarında daha etkin sorumluluk üstlenmesini,
  • Bilimsel araştırmaların, kurumlar arası iş birliğinin, eğitimlerin ve toplumun bilgilendirilmesine yönelik çalışmaların desteklenmesini

önemle vurguluyoruz.

3 Kasım Dünya Tek Sağlık Günü vesilesiyle; ilgili kurumları, meslek örgütlerini, üniversiteleri, yerel yönetimleri ve toplumu yalnızca ortak tehditler karşısında değil, bilgi paylaşımı, ortak sürveyans, eğitim, araştırma ve uygulama süreçlerinde de iş birliği yapmaya; Tek Sağlık yaklaşımının ülkemizde kurumsallaşması için ortak sorumluluk almaya çağırıyoruz.

Tek Sağlık için birlikte düşünelim, birlikte çalışalım, birlikte hareket edelim.

Veteriner Halk Sağlığı Derneği Yönetim Kurulu

Gıda Güvencesi, Gıda Güvenliği, Tek Sağlık, Veteriner Halk Sağlığı, Veteriner Otorite Şart Tags:#Bağımsız Veteriner Otorite Şart, #One Health, 3 Kasım, Dünya Tek Sağlık Günü, Gıda Güvenliği, Tek Sağlık, Veteriner Halk Sağlığı

Yazı gezinmesi

Previous Post: 16 EKİM 2026 – DÜNYA GIDA GÜNÜ: BUGÜN YENİLİK YAP, YARINI BESLE

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Yazılar

  • 3 KASIM DÜNYA TEK SAĞLIK GÜNÜ
  • 16 EKİM 2026 – DÜNYA GIDA GÜNÜ: BUGÜN YENİLİK YAP, YARINI BESLE
  • BUTAN KUDUZU NASIL BİTİRDİ? TÜRKİYE İÇİN 10 DERS
  • YÖNETİM KURULU ÜYEMİZ EVRİM ZEREN CDC’nin MELAMİN SKANDALI TOPLANTISINA KATILDI.
  • FAO: Tek Sağlıkta Yeni Dönem – Çok Sektörlü Risk Değerlendirmesine Geçiş

Arşivler

  • Kasım 2026
  • Ekim 2026
  • Eylül 2026
  • Haziran 2026
  • Nisan 2026
  • Mart 2026
  • Eylül 2025
  • Ağustos 2025
  • Temmuz 2025
  • Haziran 2025
  • Mayıs 2025
  • Nisan 2025
  • Kasım 2024
  • Ekim 2024
  • Temmuz 2024
  • Haziran 2024
  • Mayıs 2024
  • Nisan 2024
  • Mart 2024
  • Şubat 2024
  • Aralık 2023
  • Kasım 2023
  • Ekim 2023
  • Eylül 2023
  • Ağustos 2023
  • Mayıs 2023
  • Nisan 2023
  • Mart 2023
  • Şubat 2023
  • Ocak 2023
  • Kasım 2022
  • Ekim 2022
  • Aralık 2021
  • Ekim 2021
  • Temmuz 2021
  • Haziran 2021
  • Mayıs 2021

Kategoriler

  • Basın Açıklamaları
  • Deprem
  • Dünya Veteriner Hekimler Günü
  • Ecohealth
  • Gıda Güvencesi
  • Gıda Güvenliği
  • Haber
  • Hayvan Hakları, Hayvan Refahı ve Çevre
  • Hayvan Sağlığı
  • One Health
  • Tarım
  • Tek Sağlık
  • Toplumsal Çalışmalar
  • Veteriner Halk Sağlığı
  • Veteriner Hekimlik Uygulamaları
  • Veteriner Otorite Şart
  • Zoonozlar

Üst veri

  • Oturum aç
  • Kayıt akışı
  • Yorum akışı
  • WordPress.org

Yazışma Adresimiz: Dikilitaş Mah. Zambak Sok. No:5/A Beşiktaş/İSTANBUL

Powered by PressBook WordPress theme